1.Անուղղակի խոսքերը դարձրո՛ւ ուղղակի և գրի՛ր, թե ընդգծված բառերից յուրաքանչյուրն ինչպե՛ս փոխեցիր:

Օրինակ`

Արան ասաց, որ ինքը շատ արագ է վազում :

— Ես շատ արագ եմ վազում,-Արան ասաց: (Որ շաղկապը դուրս եկավ, ինքը դարձավ՝ ես, վազում է դարձավ՝ վազում եմ):

Փոքրիկ Իշխանն ասում էր,որ ինքը  միշտ ուզում է իմանալ, թե ինչո՛ւ են փայլում աստղերը:

-Ես միշտ ուզում եմ իմանալ, թե ինչու՛ են փայլում աստղերը, — ասում էր Փոքրիկ Իշխանը։

Թագավորն ասաց,որ իրեն  բոլոր աստղերն են ենթարկվում:

-Ինձ բոլոր աստղերն են ենթարկվում, — ասաց թագավորը։

Ճանապարհորդը պատմում էր, որ ինքը կարող է  գնել նոր հայտնաբերած աստղերը:

-Ես կարող եմ գնել նոր հայտնաբերված աստղերը, — պատմում էր ճանապարհորդը

Գործարար մարդը պնդում էր, որ ինքը կարող է գնել նոր հայտնաբերած աստղերը:

-Ես կարող եմ գնել նոր հայտնաբերված աստղերը, — պնդում էր գործարար մարդը։

Աշխարհագրագետը հարցնում էր, թե նորահայտ մոլորակի վրա օվկիանոս կա՞ արդյոք:

-Նորահայտ մոլորակի վրա օվկիանոս կա՞ արդյոք,- հարցնում էր աշխարհագրագետը:

Գայլը տեսավ, որ հովիվներն իրենց վրանում գառան միս են ուտում ու նախատեց, թե ի՛նչ հարայհրոց  կբարձրացնեին, եթե միս ուտողն ինքը լիներ:

-Հովիվներն իրենց վրանում գառան միս են ուտում,- տեսավ գայլը ու նախատեց,- ի՛նչ հարայհրոց  կբարձրացնեիք, եթե միս ուտողն ես լինեի:

2․Դո՛ւրս գրիր ուղղակի խոսքով նախադասությունները, ուղղակի խոսքը դարձրո՛ւ անուղղակի:

Աստաֆյան փողոց: Եվրոպա կատարած շրջագայությունից վերադարձել էր բանաստեղծ Չարենցը  և ֆիլհարմոնիկի լեփլեցուն դահլիճում պատմում էր իր տեսած քաղաքների մասին:

Գավառականից մայրաքաղաքի վերածված փոքրիկ ու ծուռումուտ Երևանի բնակիչներն ամենատարբեր հարցեր էին տալիս բանաստեղծին: Հանկարծ դահլիճի վերջում նստած մի գունատ տղա հարցրեց.

-Իսկ ո՞րն է աշխարհի ամենագեղեցիկ փողոցը:

Չարենցը նայեց նրան, զգաց, որ սիրահարվածի մեկն է, ու ոչինչ չասաց: Տղան կրկնեց հարցը: Չարենցը մի  քիչ  էլ լռեց ու ասաց.

— Հա՜, տեսել եմ, շատ գեղեցիկ փողոցներ եմ տեսել, բայց իմ տեսած ամենագեղեցիկ փողոցը Երևանում է: Դա Նայիբի քուչեն է:

 Իսկ Նայիբի  քուչեն  Երևանի ամենանեղ ու կեղտոտ փողոցն էր: Այդ փողոցից դուրս էին գալիս լվացքի ու կենցաղային օգտագործման այլ ջրեր ու առու դառնում: Այնպես որ, ոչ մի պատուհան, ոչ մի պատշգամբ ու բակ չէր բացվում այդ փողոցի վրա: Թերևս հին թուրքական թաղամասերից էր մնացել:

 Տղան նեղացավ, որ Չարենցն իրեն ծաղրում է: Բանաստեղծը պարզաբանեց.

-Նայիբի քուչեն աշխարհի ամենալավ փողոցն է, որովհետև….այնտեղ է ապրում  իմ սիրած աղջիկը:

Հանկարծ դահլիճի վերջում նստած մի գունատ տղա հարցրեց, թե ո՞րն է աշխարհի

ամենագեղեցիկ փողոցը:

Չարենցը մի  քիչ  էլ լռեց ու ասաց, որ այո՛, տեսել է, շատ գեղեցիկ փողոցներ է տեսել, բայց իր տեսած ամենագեղեցիկ փողոցը Երևանում է: Դա Նայիբի քուչեն է:

Բանաստեղծը պարզաբանեց, որ Նայիբի քուչեն աշխարհի ամենալավ փողոցն է, որովհետև….այնտեղ է ապրում  իր սիրած աղջիկը:

3. Հոլովի՛ր ես, դու, նա դերանունները։

Ուղղ.   ես,         դու,       նա,       

Սեռ.     իմ           քո          նրա,

Տր.         ինձ        քեզ        նրան

Հայց.    ինձ        քեզ        նրան

Բաց.     ինձնից, ինձանից          քեզնից, քեզանից          նրանից              

Գործ.   ինձնով, ինձանով          քեզնով, քեզանով         նրանով

Ներգ    ինձնում, ինձանում     քեզնում, քեզանում     նրանում

Հիմնավորիր այս միտքը՝ Չի կարելի, որ մարդիկ ժամանակի մեքենա ունենան։

Մարդ չպետք է զղջա անցյալում կատարած իր սխալի համար: Նա պարզապես պետք է փորձի այդ սխալը չկրկնել։ Չնայած մարդը չպետք է անցյալը մոռանա, չ՞է որ դա նրա կյանքն է, նա պետք է անցյալը հիշի և դրա սխալները չկրկնելով՝ իր ապագան կառուցի։

Հայաստանն Առաջին համաշխարհային պատերազմում մասնակցություն է ունեցել Կովկասյան ճակատում։ 1914-1918 թվականների Առաջին համաշխարհային պատերազմը տեղի է ունեցել պետությունների երկու ռազմական դաշինքների միջև, մի կողմից Կենտրոնական ուժերի (Գերմանիա, Ավստրո-Հունգարիա, Թուրքիա, 1915 թվականից՝ Բուլղարիա), մյուս կողմից՝ Անտանտի (Մեծ Բրիտանիա, Ռուսաստան, Ֆրանսիա, 1917 թվականից՝ ԱՄՆ, ընդամենը 34 պետություն)։ Իր բնույթով պատերազմը զավթողական Էր. նրա բոլոր գլխավոր մասնակիցները հետապնդում Էին տարածամոլական նպատակներ։ 1914 թվականի հուլիսի 18-ին (օգոստոսի 1) սկսված համաշխարհային պատերազմի հետ հայ ժողովուրդը որոշակի հույսեր Էր կապում, ռուսական զենքի օգնությամբ ազատագրել Արևմտյան Հայաստանը և վերականգնել իր պետականությունը։ Արևելահայ հասարակական–քաղաքական շրջաններն ու ազգային կուսակցությունները պատերազմը հայտարարեցին արդարացի և իրենց անվերապահ աջակցությունը հայտնեցին Անտանտի քաղաքականությանը։ Դրան շատ բանով նպաստեց Ռուսաստանի պաշտոնական շրջանների կողմից պատերազմի մեջ մտնելու գլխավոր նպատակը արևելքի քրիստոնյաների «ազատագրումը» ազդարարելը։ Ռուսաստանի կողմից Արևմտյան Հայաստանի գրավումը ոչ միայն չէր հակասում հայ ազգ-ազատագրական շարժման ղեկավարների ձգտումներին, այլև կարևոր տեղ էր զբաղեցնում նրանց քաղաքական ծրագրերում։ Սկսված համաշխարհային պատերազմն ու Թուրքիայի պատերազմի մեջ մտնելը խիստ բարդացրին արևմտահայերի վիճակը։ Թուրքիայի կառավարող շրջանները ձգտում էին իրենց կողմը գրավել հայերին և բանակցությունների մեջ մտնելով նրանց քաղաքական ղեկավարների հետ, առաջարկում էին կամավորական ջոկատներ ստեղծել թուրքական բանակի շարքերում և արևելահայերին ապստամբության դրդել Ռուսաստանի դեմ։ Հայերը մերժեցին այդ առաջարկները։ Պատերազմը սկսվելուն պես Արևելյան Հայաստանի քաղաքական շրջանները եռանդուն կերպով ձեռնամուխ եղան Հայկական կամավորական շարժման կազմակերպմանը Անդրկովկասում։ Բացի այդ, պաշտոնական տվյալներով, Ռուսաստանի յուրաքանչյուր 100 հայից 13-ը զորակոչվել էր բանակ։ Ռուսաստանի 2 միլիոնանոց հայությունը պատերազմի տարիներին ռուսական բանակին տվեց ավելի քան 200 հազար զինվոր։ Ռուսական իշխանությունները հավանություն տվեցին և ըստ ամենայնի օժանդակեցին հայկական կամավորական զորամասերի ստեղծմանը ռուսական բանակի կազմում։ Կովկասյան ճակատում ռազմական գործողությունները հիմնականում տեղի էին ունենում Արևմտյան Հայաստանի տարածքում։ Պատերազմը սկսվեց թուրքական զորքերի հարձակմամբ, որոնց ճնշման տակ ռուսական Կովկասյան բանակը նահանջեց՝ հակառակորդին թողնելով Ալաշկերտի դաշտը։ 1914 թվականի դեկտեմբերին թուրքական 3-րդ բանակը էնվեր փաշայի հրամանատարությամբ ձեռնարկեց Սարիղամիշի օպերացիան՝ Կարսի հետագա գրավման նպատակով։ Սակայն թուրքական զորքերի հարձակումը կասեցվեց։ Ռուսական բանակը, հակահարձակման անցնելով, ջախջախիչ պարտության մատնեց հակառակորդին։ Թուրքերը կորցրին մոտ 70 հազար մարդ և ստիպված նահանջեցին ելման դիրքերը։ 1915 թվականի ապրիլին ռուսական զորքերը նոր հաղթանակ տարան Դիլմանի ճակատամարտում (հատկապես որոշիչ դեր խաղաց Անդրանիկի հայ կամավորների ջոկատը), որի շնորհիվ կանխվեց թուրքական հարձակումը դեպի Թավրիզ ռուսական բանակի թիկունքը։ Կովկասյան ճակատում ռազմական գործողությունների առաջին իսկ շրջանում թուրքական իշխանությունները սկսեցին հայ բնակչության բռնի տեղահանումը Արևմտյան Հայաստանի ճակատամերձ շրջաններից։ Թուրքիայում ծավալվեց կատաղի հակահայկական քարոզչություն։ Այդպիսով Թուրքիայի հայ բնակչությունը զրկվեց իր մարտունակ մասից։ Օգտվելով պատերազմի ընձեոած հնարավորությունից՝ երիտթուրքական կառավարությունը, սկսած 1915 թվականի ապրիլից, ճակատամերձ գոտուց «վստահություն» չներշնչող հայ բնակչության տեղահանության պատրվակով, ձեռնամուխ եղավ հայերի բարբարոսական բնաջնջմանը, այդ կանխամտածված ցեղասպանությանը զոհ գնաց 1, 5 միլիոն  Մարդ։ Մի շարք վայրերում Օսմանյան կայսրության հայ բնակչությունը դիմեց ինքնապաշտպանության և դիմադրեց թուրք ջարդարարներին (Վանի հերոսամարտ 1915 թվական, Մուշի գոյամարտ 1915 թվական, Սասունի ինքնապաշտպանություն 1915 թվական, Ուրֆայի հերոսամարտ 1915 թվական, Շապին–Գարահիսարի հերոսամարտ 1915 թվական, Ֆընտըճագի ինքնապաշտպանություն 1915 թվական)։

1915 թվականի գարնանը ռուսական զորքերը հարձակողական հաջող օպերացիա կազմակերպեցին Վան և Ուրմիա լճերի շրջանում, ազատագրեցին Վան քաղաքը (որտեղ ռուսական զորքերը մնացին 80 օր)։ Վանի գրավմամբ անխուսափելի ջարդերից փրկվեցին հազարավոր վասպուրականցիներ, որոնք այնուհետև նահանջող ռուսական զորքերի հետ գաղթեցին Արևելյան Հայաստան և Անդրկովկաս։ 1915 թվականի հուլիս-օգոստոսին Ալաշկերտի օպերացիայի ընթացքում ռուսական զորքերը պարտության մատնեցին հակառակորդին, խափանեցին Կարսի ուղղությամբ Կովկասյան ճակատը ճեղքելու թուրքական հրամանատարության ծրագիրը՝ դրանով թեթևացնելով անգլիական զորքերի գործողությունները Միջագետքում։ 1915 թվականի դեկտեմբերից 1916 թվականի փետրվարը ռուսական բանակը գեներալ Յուդենիչի հրամանատարությամբ հաջողությամբ իրականացրեց էրզրումի հարձակողական օպերացիան, որի հետևանքով ռուսական զորքերը փետրվարի 3 (16)-ին գրավեցին էրզրումը։ Թուրքական զորքերի հետապնդումը շարունակվեց մինչև փետրվարի կեսը. ռազմաճակատի գիծը կայունացավ էրզրումից արևմտյան 70-100կմ երկարությամբ։ Միաժամանակ ռուսական բանակի այլ զորամասեր հարձակման անցան Սև ծովի ափերով և գրավեցին Ռիզե ու Տրապիզոն նավահանգիստները։

Հետպատերազմյան կարգավորման ժամանակ հայկական հարցը Անտանտի երկրների օգնությամբ լուծելու Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և արևմտահայերի քաղաքական շրջանների փորձերը ապարդյուն անցան։

Ալբանիա

Ամբողջական պաշտոնական անվանումը՝ Ալբանիայի Հանրապետություն, պետություն Բալկանյան թերակղզու արևմտյան մասում՝ Ադրիատիկ և Հոնիական ծովերի ափին։ Մայրաքաղաքն է Տիրանան։

Ալբանիան Իտալիայից առանձնանում է Օտրանտոյի նեղուցով։ Հյուսիս-արևելքում սահմանակից է մասամբ ճանաչված Կոսովոյին, հյուսիս-արևմուտքում՝ Չեռնոգորիային, արևելքում՝ Մակեդոնիային, հարավ-արևելքում՝ Հունաստանին։

Անվանումը ծագում է իլլիրիական olba բառից, որը նշանակում է լեռ կամ լեռնային երկիր։ Մյուս մեկնաբանումը լատիներեն է ալբիս-ը նշանակում է սպիտակ, 12-13-րդ դարերում, երբ վենետիկցիները ափ դուրս եկան այս երկրում բնակիչները նրանց դիմավորեցին իրենց սպիտակ ազգային տարազով։

Ալբանիան գտնվում է Եվրոպայի հարավում՝ Բալկանյան թերակղզու արևմտյան մասում՝ Ադրիատիկ ծովի ափին։ Նրա տարածքի մեծ մասն զբաղեցնում են լեռնաշղթաներն ու սարահարթերը։ Առանձին լեռնագագաթներ հասնում են 2500 մ-ի (առավելագույնը՝ 2764 մ, Կորաբին լեռ)։ Երկրի ընդերքը հարուստ է քրոմիտի (պաշարներով և արդյունահանմամբ առաջինն է Եվրոպայում), երկաթի, նիկելի, պղնձի, նավթի, բիտումի, գորշ ածխի պաշարներով։ Լեռնային կիրճերից դեպի ծով են շտապում փրփրադեզ արագահոս գետեր (Դրին, Մատին, Շկումբինեին, Սեմանին)։ Նրանք կտրում-անցնում են Ադրիատիկ ծովի ափի երկայնքով ձգվող նեղլիկ հարթավայրը։ Կան բազմաթիվ (150) մանր լճեր, իսկ Շկոդեր, Օխրիդյան և Պրեսպա մեծ լճերը սահմանային են և Ալբանիային են պատկանում մասամբ։

Կլիման միջերկրածովյան է. ամառը շոգ է, ձմեռը՝ մեղմ ու խոնավ, օդի ջերմաստիճանը 0օC-ից չի իջնում։ Լեռներում զով ու խոնավ է, ձնածածկույթը պահպանվում է մի քանի ամիս։

Երկրի ղեկավարը նախագահն է։

Երկրի խորհրդարանը միապալատանի Ազգային ժողովն է (140 տեղ)։ 100 պատգամավորներ մեկ մանդատանի շրջաններում ընտրվում են մեծամասնական համակարգով (երկու փուլով), 40-ը՝ կուսակցական ցուցակներով՝ չորս տոկոսանոց շեմով։ Պատգամավորների լիազորությունների ժամկետը 4 տարի է։

Ալբանիայի առաջին խորհրդարանը ստեղծվել է 1920 թ.՝ անկախության համար և Փարիզի պայմանագրով նախատեսված Հունաստանի, Իտալիայի և Հարավսլավիայի միջև երկրի բաժանման դեմ պայքարի ընթացքում։

Բնակչության թիվը 3 620 000 մարդ (2012 թ․), հայերի թիվը՝ մոտ 400։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 126 մարդ։ Կյանքի միջին տևողությունը՝ 76,4 տարի։ Ազգային կազմը՝ ալբանացիներ (95%), հույներ (3%), վալախներ, հայեր (0,01%), գնչուներ։ Ուրբանիզացմսն մակարդակը՝ 53,7%: Պետական լեզուն՝ ալբաներեն։

Հնուց ի վեր Ալբանիայում տարածված են եղել արհեստները, որոնցից ամենահատկանշականը արծաթի գեղարվեստական մշակումն է։ Զարգացած է նաև գորգագործությունը։ Երկրում պահպանվել են թուրքական խոհանոցի սովորույթները, մսից պատրաստված ճաշատեսակներ՝ կծու սոուսով։ Ընդունված է արևելյան սուրճը։ Պահպանվում է ազգային տարազը, որի հիմնական գույներն են սպիտակը, սևն ու կարմիրը։

Մինչև 20-րդ դարի կեսերը Ալբանիայի քաղաքներում գերակշռում էին երկհարկանի քարե տները՝ կղմինդրե ծածկով։ Ժամանակակից կառույցները բազմահարկ են։ Մայրաքաղաք Տիրանան խոշոր արդյունաբերական և մշակութային կենտրոն է։ Այնտեղ գործում է համալսարան։

Счастье

У каждого человека своё представление о счастье. Для одного это много денег и возможность жить в своё удовольствие. Для другого человека счастье — это любимая жена, дети.

Счастье — это что-то не материальное. Не деньги и не богатство. Счастье — это такое возвышенное состояние души. Когда хочется бегать босиком по лужам, делать глупости, встречать восход солнца. Хочется, чтобы все окружающие люди тоже были счастливы.

Счастье — это мирное небо и нет войны. Все живы и здоровы.

Счастье — когда тебя любят таким, какой ты есть. И не надо врать и изворачиваться.

Для матери и отца счастье, когда сын вернулся живым и здоровым из армии. Для сына счастье видеть радостные глаза любимой девушки, которая дождалась его.

Есть и счастье трудных дорог. Что человек в жизни сделал хорошего? Чем помог другому человеку? Этой мерой измеряются все его земные труды. Богатая красавица принцесса Диана. Могла бы сидеть в своём шикарном дворце, купаться в роскоши. Её не понимали в родной семье, поэтому для неё было счастье служить другим людям. Она посещала госпитали и больницы, жертвовала им деньги. Люди Диану искренне любили. После её гибели вся площадь перед Букенгемским дворцом была полна живых цветов.

09.12.03

Урок 2

Домашнее задание:

Упражнение. Определите род существительных.

Задание

1. Выберите существительные среднего рода.

Мороз, морозище, чудище, село, степь, добро, акварель, пальтишко, домишко.

Mорозище, чудище, село, добро, пальтишко, домишко.

2. Выберите существительные мужского рода.

Молодой тюлень, красивая бабочка, тонкий тюль, белое облако, ромашковый ша пунь, тёплое одеяло, белый рояль.

Молодой тюлень, тонкий тюль, ромашковый ша пунь, белый рояль.

3. Выберите существительные женского рода.

Мышь, камыш, лебедь, лошадь, тушь, ущелье, бандероль, повидло, часы, мозоль, облако, очки, шампунь, ромашка, письмо, ножницы.

Мышь, лошадь, мозоль, ромашка.

4. Определите род существительных.

Жена, дитя, книга, бедняга, сирота, злюка, время, дедушка, вояка, косуля, слониха, жаба, акула, тихоня, стремя, мачеха, Бетси, буржуа, имя, семя, существо, домишко, пальто, ничтожество, какао, кофе, окно, божество, животное, страшилище, брюки, сирокко, депо, портье, конферансье, гусь, ножницы, гусак, гусыня, родитель, врач, директор, письмо, подмастерье, лошадь, конь, голосище, кость, гость, нож, дрожь, такси, вилы, авеню, рояль, шампунь, диагональ, тюль, вуаль, жалюзи, макароны, ясли, толки, нападки, носилки, часы, тряпьё, зверьё, мёд, фарфор, бархат, конопля, деньги, сутки, каникулы, похороны, сластёна, неженка, заводила, умница, гуляка, плакса, домина, гостиная, столовая, ванная, горничная, мороженое, жаркое, сани.

жена – ж.р.

дитя – с.р.

книга – ж.р.

бедняга – ж.р.

сирота – ж.р.

злюка – ж.р.

время – с.р.

дедушка – ж.р.

вояка – ж.р.

косуля – ж.р.

слониха – ж.р.

жаба – ж.р.

акула – ж.р.

тихоня – ж.р.

стремя – ж.р.

мачеха – ж.р.

Бетси – ж.р.

буржуа – ж.р.

имя – с.р.

семя – ж.р.

существо – с.р.

домишко – с.р.

пальто – с.р.

ничтожество – с.р.

какао – с.р.

кофе – м.р.

окно – с.р.

божество – с.р.

животное – с.р.

страшилище – с.р.

брюки – м.ч.

сирокко – с.р.

депо – с.р.

портье – с.р.

конферансье – с.р.

гусь – м.р.

ножницы – м.ч.

гусак – м.р.

гусыня – ж.р.

родитель – м.р.

врач – м.р.

директор – м.р.

письмо – с.р.

подмастерье – с.р.

лошадь – ж.р.

конь – м.р.

голосище – с.р.

кость – ж.р.

гость – м.р.

нож – м.р.

дрожь – м.р.

такси – с.р.

вилы – м.ч.

авеню – с.р.

рояль – м.р.

шампунь – м.р.

диагональ – ж.р.

тюль – м.р.

вуаль – ж.р.

жалюзи – м.ч.

макароны – м.ч.

ясли – м.ч.

толки – м.ч.

нападки – м.ч.

носилки – м.ч.

часы – м.ч.

тряпьё – с.р.

зверьё – с.р.

мёд – м.р.

фарфор – м.р.

бархат – м.р.

конопля – ж.р.

деньги – м.ч.

сутки – м.ч.

каникулы – м.ч.

похороны – м.ч.

сластёна – ж.р.

неженка – ж.р.

заводила – ж.р.

умница – ж.р.

гуляка – ж.р.

плакса – ж.р.

домина – ж.р.

гостиная – ж.р.

столовая – ж.р.

ванная – ж.р.

горничная – ж.р.

мороженое – с.р.

жаркое – с.р.

сани – м.ч.

Прочитать текст, правильно употребляя числительные

1.Казаки селились по берегам рек. Екатериноград основан на берегу реки Кубань. Тимашевск расположен на берегах реки Кирпили.

Река Кубань берет начало у подножия горы Эльбрус. Сначала она впадала в Черное море, пока в 1919 году местные жители не прорыли канал от Кубани к Ахтанизовскому и Курчанскому лиманам с целью их опреснения и вся масса воды не пробила новое русло. С тех пор воды Кубани впадают в Азовское море. Длина реки – 870 километров. Кубань принимает около 14 тысяч притоков, более 10 тысяч из них протекают по территории края. На реке Кубань наблюдаются ежегодные паводки. Наиболее сильные были в 1795, 1817, 1845, 1931, 1932, 1954, 1956 годах.

Кирпили берет начало в 7 километрах от станицы Ладожской. Она впадает в Каспийский лиман в 10 километрах от станицы Степной. Длина реки – 202 километра, площадь бассейна – 3431 километр.

2.22 августа 1880 года а Петербурге появился первый трамвай. Но только в 1892 году в Киеве началось трамвайное движение. Длина первой ветки была 1,6 километра. Первый метрополитен в России был открыт в Москве 15мая 1935 года. Протяженность первой линии была 11, 6 километра, и она имела 13 станций.

Домашнее задание

Упражнения:

1.Составьте словосочетания числительных, ОБА, ОБЕ со следующими словами в формах именительного и дательного падежей.

Образец: Оба сына; обоим сыновьям.

Дерево, дорога, дочь, вещь, постель, ведро, бланк, вакансия, директор, подпись, докладная записка, заявление, предложение, лицо.

оба дерева — обоим деревьям

обе дороги — обеим дорогам

обе дочери — обеим дочерям

обе вещи — обеим вещам

обе постели, — обеим постелям

оба ведра — обоим вёдрам

оба бланка — обоим бланкам

обе вакансии — обеим вакансиям

оба директора — обоим директорам

обе подписи — обеим подписям

обе докладные записки — обеим докладным запискам

оба заявления — обоим заявлениям

оба предложения — обоим предложениям

оба лица — обоим лицам

2. Правильно образуйте окончания числительных и согласующихся ними существительных(написать числа словами).

В диссертации имеется приложение с шестьюдесятью пятью схемамию

2. В библиотеке не хватает девяти книг.

3. В новом поселке в в пятистах домах работают печи на природном газе.

4. В Антарктиду доставили самолетом двадцать четыре полярникаю

5. Техникум выпустил пятьдесят два молодых специалиста.

3. О том, что числительные часто употребляются в образной речи, говорит множество пословиц, поговорок и загадок. Игра «Продолжи!».

1) Одна голова хорошо, а две лучше

2) Семь раз отмерь –  один раз отрежь

3) Не имей сто рублей, а имей сто друзей

4. Прочитайте фразеологизмы с числительными. Попробуйте объяснить, что они обозначают .

1.От горшка два вершка. — небольшого роста человек

2.Как две капли воды. — похожие друг на друга

3.Два сапога – пара. — похожих друг на друга во многом

5. Какие вы еще знаете фразеологизмы с числительными? Запишите их.

Палка о двух концах

От горшка два вершка

Сидеть между двух стульев

Погнаться за двумя зайцами

Между двух огней

Как дважды два

Два сапога пара

Ни два ни полтора

Ованес Тадевосович Туманян

19 февраля 1869 года родился гений армянской литературы — писатель, поэт и общественный деятель Ованес Тадевосович Туманян.Родился он в живописном селе Дсех . Ованесу пришлось отдалиться от этого райского сада, чтобы отправиться на учебу: сначала в Степанаван, а затем в Тбилиси.Здесь проходит почти вся его жизнь.В своих работах писатель изобличает низкие поступки, отрицательные черты характера и возвышает то, что ценно — любовь, добро, уважение, смелость. А также почитание рода и сбережение национальной сути, что очень важно для сохранения идентичности народа в условиях трагичной армянской истории прошедших столетий. 

Ценности, исповедуемые Ованесом Туманяном, приподнимают значение его личности, делают его шире и выше определенной нации. Он был большим и прозорливым патриотом.Феномен писателя ещё и в том, что спустя годы его произведения не теряют актуальности и остаются востребованными у молодого поколения. 

Туманян стирает временные и языковые границы и «говорит» с читателями на сорока языках мира, на которые переведены его произведения. На протяжении всей творческой жизни Туманян писал статьи, посвященные русской литературе, следил за литературными течениями в ней. Он проникается как западным, так и восточным фольклором. В ереванском Доме-музее Туманяна, где сегодня хранятся его библиотека и часть рукописей, можно оценить диапазон его чтения и частично ознакомиться с документальными источниками, использование которых поэт считал необходимым для написания собственных прозаических и поэтических произведений.

Переводы Туманяна из русской поэзии (Жуковский, Пушкин, Лермонтов, Некрасов, Надсон и др.) отличаются мастерством и тонкостью восприятия первоисточника. Переводы Туманяна раскрыли армянскому читателю роскошный мир русской поэзии, расширили рамки национальной литературы, обогатив ее замечательными образцами, ставшими неотъемлемой частью родной литературы. И так, рассмотрим один из его переводов.

Прочтать стихотворение А.С. Пушкина,которую Туманян замечательно перевел на армянский язык.

ЗИМНИЙ ВЕЧЕР

Буря мглою небо кроет,

Вихри снежные крутя;

То, как зверь, она завоет,

То заплачет, как дитя,

То по кровле обветшалой

Вдруг соломой зашумит,

То, как путник запоздалый,

К нам в окошко застучит.

Наша ветхая лачужка

И печальна и темна.

Что же ты, моя старушка,

Приумолкла у окна?

Или бури завываньем

Ты, мой друг, утомлена,

Или дремлешь под жужжаньем

Своего веретена?

Выпьем, добрая подружка

Бедной юности моей,

Выпьем с горя; где же кружка?

Сердцу будет веселей.

Спой мне песню, как синица

Тихо за морем жила;

Спой мне песню, как девица

За водой поутру шла.

 Буря мглою небо кроет,

Вихри снежные крутя;

То, как зверь, она завоет,

То заплачет, как дитя.

Выпьем, добрая подружка

Бедной юности моей,

Выпьем с горя; где же кружка?

Сердцу будет веселей.

1825 А.С. Пушкин

ՁՄԵՌՎԱ ԻՐԻԿՈՒՆԸ

Հողմը մեգով երկինքն առնում,

Գալարում է բուքը ձյան,

Մին՝ մանկան պես լաց է լինում,

Մին՝ ոռնում է զերթ գազան.

Մին՝ վայրենի սուլում պես-պես,

Աղմըկում է տանիքում,

Մին՝ ուշացած ճամփորդ, ասես,

Լուսամուտն է նա թակում։

Մեր խըրճիթը աղքատ ու հին,

Ե՛վ մըթին է, և՛ տըխուր.

— Ի՞նչ ես նըստել պատի տակին,

Իմ պառավըս, էդպես լուռ։

Հոգնե՞լ ես դու փոթորիկի

Ոռնոցներից խելագար,

Թե՞ նիրհում ես քո իլիկի

Բըզզոցի տակ միալար։

Արի խըմենք, բարի ընկեր

Իմ սև, ջահել օրերի,

Խըմենք դարդից, բաժակըդ բե՛ր,

Սիրտներըս բաց կըլինի։

Երգի՛ր, ո՞նց էր ապրում խաղաղ

Հավքը ծովի էն ափին,

Երգի՛ր, ո՞նց էր աղջիկը վաղ

Ջուրը գնում մինչ արփին։

Հողմը մեգով երկինքն առնում,

Գալարում է բուքը ձյան,

Մին՝ մանկան պես լաց է լինում,

Մին՝ ոռնում է զերթ գազան։

— Արի խմենք, բարի ընկեր

Իմ սև՜, ջահել օրերի,

Խըմենք դարդից, բաժակըդ բեր,

Սիրտներըս բաց կըլինի։

История создания

История создания «Зимнего вечера» связана с ссылкой поэта в Михайловское. В 1824 г. Александр Сергеевич возвратился на Родину из южной ссылки, однако ему не позволили быстро вернуться к светской жизни, отправив в родовое имение. Надзор за поэтом лег на плечи его отца, поэтому Александр Сергеевич «убегал из дому» и подолгу гостил в имениях соседей. В родном доме он чувствовал себя неуютно, ведь Сергей Львович пытался отправить сына в тюрьму.

Осенью 1825 г. семья поэта переехала в Москву, а Александр Сергеевич в этом году зимовал в Михайловском, практически не выезжая. Вместе с молодым человеком осталась няня Арина Родионовна. Зимой 1825 г. появилась рукопись анализируемого стихотворения, в котором отчетливо проявились автобиографические мотивы.

Главная тема стихотворения

Основная тема произведения – это противостояние поэта внешнему миру. В образе бури автор подразумевает давление со стороны окружающих: отца, который следит за перепиской сына, невозможность общения с друзьями из-за запрета выезжать за пределы поместья. Борцом с несправедливостью является тонкая и чувственная душа поэта, которую не могут сломать никакие «силы природы». После того, когда поместье покидают родные Пушкина, он ощущает некую свободу, что заставило написать поэта данное стихотворение.

С первых строк можно понять и ощутить настроение поэта, почувствовать накал эмоций, которые переполняли душу поэта. Единственной надеждой и опорой на протяжении многих лет является для поэта его преданная «старушка» — няня Арина Родионовна. Она остается с воспитанником в поместье даже после того, когда из него уехала вся семья Пушкиных. В стихотворении автор обращается к старушке с добрыми словами и трепетом. Он ощущает ее поддержку, заботу и любовь. Поэт обращается к своей няне со словами: «Выпьем, добрая подружка!» Он пытается найти умиротворение и покой в душе, чтобы в сердце стало немного легче. А песня няни станет душевной отрадой для автора, что поможет отвлечь его от житейских бед.

Метафоры – «подружка бедной юности моей», «сердцу будет веселей».

Эпитеты – «кровля обветшалая», «путник запоздалый», «ветхая лачужка и печальна, и темна»,  «добрая подружка».

Сравнения – «то, как зверь, она завоет, то заплачет, как дитя» «как путник запоздалый к нам в окошко застучит».

Տրված բառազույգերում ընդգծված արմատները համեմատի՛ր և գրի՛ր, թե ի՞նչ փոփոխոթյուն է կատարվել:

Օրինակ՝

տպագիր, գրաճանաչ — ի-ն դարձել է ը:

Հայրենասեր, սիրալիր-ե-ի

Սպառազեն, զինավառ-ե-ի

Անիղձ, ըղձալի- ի-ը

Լայնասիրտ, սրտագին- ի-գաղտնավանկ ը

Մեծատուն, տնական- ու-գաղտնավանկ ը

Բազմագույն, գունագեղ- ույ-ու

Հետախույզ, հետախուզել- ույ-ու

2․ Գրի՛ր, թե ընդգծված արմատների մեջ ինչ փոփոխություն է կատարվել (փոփոխությունը տեսանելի դարձնելու համար բառը վանկատի՛ր):

Օրինակ՝

կես — կիսատ (կի-սատ) – ե-ն դարձել է ի:

Թիվ-թվանշան(թըվա-նը-շան)-ի-նդարձնելէ ը:

Անասուն — անասնապահ (ու-ն դուրս է ընկել, սղվել է):

Տեր -(տի-րա-նալ) տիրանալ-ե-ի

էջ-(իջ-նել) իջնել, է-ի

ինձ-(ընձ-ուղտ) ընձուղտ, ի-ը

գիծ — (գը-ծել) գծել, ի- գաղտնավանկ ը

աղավնի –(ա-ղավ-նյակ) աղավնյակ-ի-յա

կաղնի — (կաղ-նուտ) կաղնուտ, ի-ու

հուր — (հրե-ղեն) հրեղեղեն, ու-գաղտնավանկ ը

հիսուն — (հիս-նա-մյա) հիսնամյա, ու-սղվել է

առու — (առ-վակ) առվակ, ու- սղվել է

աստղ —-աս-տղա-յին աստղային հնչյունափոխություն տեղի չի ունեցել

3.Գրի՛ր, թե ընդգծված արմատների մեջ ի՞նչ փոփոխություն է կատարվել:

Օրինակ՝

վայրկյան — վայրկենական — յա-ն դարձել է ե:

Ձյուն — ձնհալ – յու-ն դարձել է ը:

Մատյան —մատենիկ

յա-ն դարձել է ե

սառույց —սառցահատ

ույ-ը սղվել է

կառույց — կառուցել

կույտ — կուտակել:

ույ-ը դարձել է ու

4. Տեքստը փոխադրի՛ր՝  անուղղակի խոսքերն  ուղղակի դարձնելով:

Բռնցքամարտի չեմպիոն, համաշխարհային հռչակի տեր Մուրը ջազային նվագախմբի տնօրեն ընկերոջից մի մեծ գումար փող առավ: Նա ընկերոջը հարցրեց, թե ի՛նչ երաշխավորագիր տա նրան: Վերջինս պատասխանեց, թե ուզում է, որ նա իր նվագախմբի անդամ դառնա: Մարզիկը շատ զարմացավ և ասաց, որ ինքը երաժշտական լսողություն չունի և ոչ մի գործիք չի նվագել երբևէ: Տնօրենը պատասխանեց, որ դա կարևոր չէ, դրա փոխարեն նա առողջ թոքեր ու շատ հայտնի անուն ունի:

Բռնցքամարտի չեմպիոն, համաշխարհային հռչակի տեր Մուրը ջազային նվագախմբի տնօրեն ընկերոջից մի մեծ գումար փող առավ: Նա ընկերոջը հարցրեց․

-Ի՞նչ երաշխավորագիր տամ ինձ։

Վերջինս պատասխանեց.

-Ուզում եմ, որ իմ նվագախմբի անդամ դառնաս։

Մարզիկը շատ զարմացավ և ասաց․

-Ես երաժշտական լսողություն չունեմ և ոչ մի գործիք չեմ նվագել երբևէ:

Տնօրենը պատասխանեց․

-Դա կարևոր չէ, դրա փոխարեն դու առողջ թոքեր և շատ հայտնի անուն ունես:

5.Ուրիշի ուղղակի խոսքերը դարձրո՛ւ անուղղակի և գրի՛ր, թե ընդգծված բառերից յուրաքանչյուրն ինչպե՞ս փոխեցիր:

Արագիլին հարցրին.

-Իմաստո՛ւն հավք, ինչո՞ւ ես անվերջ մի ոտի վրա կանգնում:

Գարնանը մոծակը դուրս եկավ ուղտի ականջից, ուղղեց թևիկներն ու տզզաց.

-Շնորհակալ եմ հյուրընկալության համար, բարեկա՛մ, մնաս բարով, ես գնում եմ:

Ուղտը վիզը ծռեց, մի կերպ տեսավ իր հետ խոսող մոծակին ու ասաց.

— Դու ո՞վ ես, քեզ չեմ ճանաչում:

Մոծակը թռավ առյուծի մոտ ու ձայն տվեց. -Ես քեզնից չեմ վախենում, է˜,  որովհետև դու ինձնից  ուժեղ չես:

Արագիլին հարցրին, թե  իմաստուն հավքը ինչո՞ւ է անվերջ մի ոտի վրա կանգնում:

Գարնանը մոծակը դուրս եկավ ուղտի ականջից, ուղղեց թևիկներն ու տզզաց, որ շնորհակալ է հյուրընկալության համար իր բարեկամին, և ասաց, որ ինքը գնում է:

Ուղտը վիզը ծռեց, մի կերպ տեսավ իր հետ խոսող մոծակին ու ասաց, թե նա ով է,  նրան չի ճանաչում: Մոծակը թռավ առյուծի մոտ ու ձայն տվեց, որ իրենից չի վախենում, որովհետև նա իրենից ուժեղ չէ:

Выражение «Устами младенца глаголет истина» не означает того, что младенец много знает и сообщает истину, которой все должны придерживаться.

Здесь речь идет о том, что маленькие дети не умеют лгать, изворачиваться. Они не знают, что не всегда и не везде можно говорить все, что знаешь. Взрослые часто недооценивают наблюдательность ребенка. Таким образом, он может рассказать посторонним людям все семейные секреты, все то, что тщательно скрывается от окружающих.

Фраза «Устами младенца глаголет истина» может использоваться в переносном значении и означает непосредственное, бесхитростное высказывание.

Выражение «Устами младенца глаголет истина» не означает того, что младенец много знает и сообщает истину, которой все должны придерживаться.

Здесь речь идет о том, что маленькие дети не умеют лгать, изворачиваться. Они не знают, что не всегда и не везде можно говорить все, что знаешь. Взрослые часто недооценивают наблюдательность ребенка. Таким образом, он может рассказать посторонним людям все семейные секреты, все то, что тщательно скрывается от окружающих.

Фраза «Устами младенца глаголет истина» может использоваться в переносном значении и означает непосредственное, бесхитростное высказывание.

Фразеологизмы

Слово «фразеология» происходит от двух греческих слов: phrasis – оборот речи и    logos – понятие, учение.Фразеологи́зм — устойчивое по составу и структуре, лексически неделимое и целостное по значению словосочетание  или предложение.Часто фразеологизм остаётся достоянием только одного языка. Фразеологизмы описываются в специальных фразеологических словарях. Фразеологизм употребляется как некоторое целое, не подлежащее дальнейшему разложению и обычно не допускающее внутри себя перестановки своих частей.

Например: кровь с молоком; бальзам на душу;глазом не моргнуть; девичья память; идти куда глаза глядят.

Кровь с молоком — о о румяном, здоровом человеке. Выражение из русского фольклора, где соединились народные представления о красоте цвета: красного как кровь и белого как молоко. На Руси издавна признаком красоты считались белое лицо и румянец на щеках, что было свидетельством хорошего здоровья.

Бальзам на душу — о чём-либо, что может успокоить тревогу

Глазом не моргнуть — вести себя спокойно

Девичья память — плохая, короткая память

Идти куда глаза глядят — идти в любое место, не зная куда идёшь

Фразеологизмы про греческих богов и титанов

Сизифов труд – бесполезные, повторяемые вновь и вновь усилия

Бог Зевс наказал Сизифа: в подземном царстве мертвых он должен был безостановочно вкатывать на гору тяжелый камень, который, почти достигнув вершины, сразу же катился обратно. Сизиф, царь Коринфа, поплатился за свое мошенничество. Ему удалось обмануть бога смерти Танатоса и бога Аида, владыку подземного царства мёртвых.

Ящик Пандоры — источник несчастий, бедствий

Кануть в Лету – бесследно исчезнуть, быть забытым навсегда

В греческой мифологии Лета — река забвения в подземном царстве. Души умерших пили из нее воду и забывали всю свою земную жизнь.

Панический страх – безотчетный, внезапный страх, охватывающий человека

Пан – бог лесов, покровитель охотников и пастухов. Согласно мифам, Пан способен наводить сильный безотчетный страх на людей, обращая их в бегство.

Петь дифирамбы — чрезмерно восхвалять, превозносить

Выражение возникло от названия хвалебных песен в честь бога вина Диониса, певшихся во время дионисийских шествий.

Объятия Морфея – сон со сновидениями

Морфей — бог сновидений, сын бога Гипноса.

Титанический труд – грандиозный труд

Титаны – божества, дети Урана (неба) и Геи (земли), шесть братьев и шесть сестёр-титанид, вступивших в брак между собой. Позднее их стали считать гигантами.

Десятая муза – новая область искусства

Золотой дождь – большое богатство, большие деньги

Данное выражение отсылает нас к мифу о Зевсе, пленившемуся красотой Данаи, дочери аргосского царя Акрисия и явившемуся к ней в виде золотого дождя, после чего у нее родился сын Персей.

Пуп земли – человек, считающий себя центром вселенной

По легенде, мраморный камень с названием «пуп земли» (Омфал), обозначавший центр мира, был проглочен Кроносом вместо его сына – младенца Зевса.

Олимпийское спокойствие – ничем не возмутимое спокойствие

Выражение возникло из представлений о величественности греческих богов, собирающихся на горе Олимп.

Находиться под эгидой — находиться под защитой

Эгида — щит Зевса, выкованный Гефестом, символ защиты богов. В середине щита находилась голова горгоны Медузы.

Век Астреи – золотой век, счастливая пора

Считается, что время нахождения на земле богини справедливости Астреи было счастливым для людей.

Золотой век — наилучший, счастливый период жизни, время благоденствия

Рог изобилия — неиссякаемый источник различных благ

.

Лопнуть от злости – испытать страдание от переполняющей тебя злости

По преданию, бог злословия и глупости Мом лопнул от злости, когда не смог найти в одной из греческих богинь ни одного недостатка.

Немало хорошо известных и порой кажущихся народными фразеологизмов восходят к библейским текстам.Конечно, некоторые из пришедших из Библии фразеологизмов постепенно становятся малоупотребимыми, так как молодежь перестает понимать их значение. Тем не менее, многие библейские фразеологизмы по-прежнему употребляются в речи. Рассмотрим некоторые из них:

Фразеологизмы из Ветхого завета

Аредовы веки – очень долго, века (жить)

Беден, как Иов – очень бедный человек

Вавилонское столпотворение – беспорядок; бурлящая толпа; неразбериха

Валаамова ослица — покорный человек, вдруг решившийся на протест

В костюме Адама / Евы — в голом виде, без всякой одежды

Вкушать от древа познания (добра и зла) – познавать, получать знания

Да не оскудеет рука дающего – призыв помогать нуждающимся

Земля обетованная – привлекательное место, куда мечтаешь попасть

Из одной глины (вылеплены) – одного и того же происхождения; похожие люди

Козел отпущения – вынужденный принимать на себя чужую вину

подарок

Не хлебом единым жив человек – духовные блага нужны человеку не менее, чем материальные

Не сотвори себе кумира — не поклоняйся слепо кому-либо или чему-либо

Соломоново решение – мудрое, неожиданное решение

Устами младенца глаголет истина – маленькие дети обычно не врут

Фразеологизмы из Нового завета

Агнец божий – олицетворение кротости, непорочности

Блудный сын – беспутный человек; раскаявшийся беспутный человек

Волк в овечьей шкуре – злой человек, притворяющийся безобидным; опасный лицемер

Дар божий — талант, прирожденная способность к чему-либо

Дерево познается по плоду — человек познается по делам его

Зарыть талант (в землю) — не развивать свой талант, растратить его на несущественное

Имеющий уши да слышит — кому нужно, тот услышит

Иудин поцелуй – подлое, лицемерное предательство

На ветер говорить / Бросать слова на ветер – обещать и не выполнять обещанного, говорить необдуманно

Не от мира сего – погруженный в мечтания, блаженный, странный

Нести свой крест — мужественно переносить невзгоды судьбы

Свет во тьме – появление прогрессивных идей и личностей в период кризиса или упадка

Упражнения:

1.Заменить данные фразеологические сочетания одним  словом и записать это слово, составить предложение с одним из фразеологизмов:

1)свернить голову-угрожать

2) белая ворона-выделяться

3)вгонять в краску-смущать

4)делать из мухи слона-преувеличивать

5) залечь на дно-скрыться

6) мозолить глаза-мешать

7 ) как две капли воды-одинаковo

В классе есть две девочки. Они как две капли воды.

2.Подобрать к данным фразеологизмам синонимы из другого столбика:

Два сапога пара ; как две капли воды

Ваньку валять ; бить баклуши

Повесить голову ; повесить нос

Бить через край ; бить ключом

Держать язык за зубами ; держать рот на замке

3.Продолжить фразеологизмы: Написать их значения.

Зарубить себе на носу; водить за нос; бросать слова на ветер; не разольёшь водой;замкнутый круг; и волки сыты, и овцы целы; льет как из ведра; каша в голове;китайская азбука; львиная доля; медвежья услуга; мизинца не стоит; на чёрный день; наломать дров; ни к селу ни к городу; ни рыба ни мясо; отложить в долгий ящик; ждать у моряпогодъ .

Հովհաննես Թումանյան

Իմ կարծիքով սուտ է, որ ասում են՝ ամեն մի կառավարություն արժանի է իր ժողովրդին։

Ընդհակառակը՝ առհասարակ կառավարությունները արժանի չեն իրենց ժողովուրդներին, և շատ քիչ կառավարություն կարող է լինել, որ [շատից քչից] արժանի լինի իր ժողովրդին և լինի իր ժողովրդի հետ ու նրա ներկայացուցիչը։ Օրինակ էնպես, ինչպես բանաստեղծը։ Բանաստեղծը կարող է էնքան մեծ չլինիլ, որ կարենա ընդգրկել իր ժողովրդի ամբողջությունը կամ արժանի լինի իր ժողովրդին, բայց նա միշտ իր ժողովրդի հետ է։

Ասում եմ՝ ժողովրդի, ո՛չ թե ամբոխի։ Որովհետև շատերը ժողովուրդն ու ամբոխը շփոթում են իրար հետ։ Սրանք իրար հակառակ բաներ են։ Ժողովուրդն իմաստուն է, ամբոխը՝ հիմար։ Ժողովուրդը ծանր է, ամբոխը՝ թեթև։ Ժողովուրդը մեծահոգի ու բարի է, ամբոխը՝ դյուրագրգիռ, վտանգավոր չար։ Ժողովուրդն աշխատանք է սիրում, ամբոխը թալան։

Ու սովորաբար կառավարություններից շատերին ամբոխն է պետք, բանաստեղծին՝ ժողովուրդը։

Ժողովուրդը խաղաղասեր է, ամբոխը՝ կռվարար։ Եվ ամբոխամիտ ու ամբոխավար մարդիկ երբեմն ամբոխի գլուխն անցնելով, որ մի շատ հեշտ բան է, տիրում են ժողովրդին ու նրան գցում էն տեսակ զանազան կրակների մեջ ու կռիվների մեջ, որ նա չի էլ երազել։ Եվ, իհարկե, միշտ հարևանի հետ։ Կռիվը հարևանի հետ, բարեկամությունը՝  հեռուների։ Մինչդեռ սրան բոլորովին հակառակ ժողովրդական իմաստությունն ասում է.

-Մոտիկ հարևանը լավ է, քան հեռու բարեկամը։

Մոտիկ հարևաններն ու հեռու բարեկամները

Դեռ ալեկոծության մեջ ենք, և մենք, հայերս դեռ լավ չենք տեսնում ու զգում էն ահռելի աղետը, որին ենթարկվեցինք մեծ պատերազմի սկզբից մինչև էսօր և որը, տարաբախտաբար, դեռ չի վերջացել։

․․․Ես էսպես ընդհանրացնում եմ, խորապես համոզված, առանց սակայն վերացնելու էն ծանր պատասխանատվությունը, որ ընկնում է Հայաստանի նախկին կառավարության և ղեկավար կուսակցության վրա, որոնց մեջ էդ արատներր, ինչպես բացվում է հետզհետե, անցած են եղել ամեն չափից ու սահմանից։ Էսպեսով ես բնավ համաձայն չեմ էն մարդկանց հետ, որոնք մեր դժբախտությունների պատճառները մեզանից դուրս են որոնում առհասարակ, մեր  պակասությունները թողնելով միմիայն մեր տկարությանը։ Ո՛չ, էդպես ասողները կամ սխալվում են, կամ ստում։ Արտաքին պատճառները, ինչքան էլ նրանք լինեն, ոչ միայն չեն մեղմացնում մեր հանցանքները, այլ, ընդհակառակը, ավելի են ծանրացնում։ Նրանք պետք է մեզ ստիպեին, որ լինեինք ավելի զգույշ, զգաստ, շրջահայաց ու իմաստուն, ոչ թե հակառակը վարվեինք և դառնայինք իրենց ակամա դաշնակիցը։ Գոնե հիշեին, թե դեռ իրենց նախորդ մտավորականները էդ հեռու ճանապարհներով շատ են ուխտի գնացել էդ հեռու բարեկամների դռները, որոնք միշտ ամենատագնապալի մոմենտներին մի պատասխան են տվել, թե չենք կարող ձեզ օգնել։ Հին ժամանակ էս պատասխանն է ստացել հայ ժողովուրդն իր հեռու բարեկամներից, հին ժամանակներից սկսած մինչև Կարաբեքիրի հարձակման առիթով անցյալ ամսին տված դաշնակից պետությունների պատասխանը, թե չենք կարող ձեզ օգնել։

Միակ մեծ օգնությունը, որ տեսել է հայ ժողովուրդն իր հեռու բարեկամներից, դա ամերիկյան ժողովրդի օգնությունն էր, որը հացով ու շորով արավ էս ծանր տարիները հայ ժողովրդին։

Թումանյան, 1920 թվ․

Ես հավանեցի այս պատմվածքը և կարող եմ հաստատել այս խոսքերը “Մոտիկ հարևանը լավ է, քան հեռու բարեկամը”: Մոտ հարևանը ավելի շուտ օգնության ձեռք կմեկնի, քան հեռու բարեկամը: